غمت در نهان خانه ی دل نشیند به نازی که لیلی به محمل نشیند مرنجان دلم را که این مرغ وحشی ز بامی که برخاست مشکل نشیند نوایی نوایی نوایی نوایی جوانی بگذرد تو قدرش ندانی
